Ir al contenido principal

MANUEL DE CASTRO, traducido del portugués por Miguel Ángel Manzanas

Manuel de Castro nació en 1934 en Lisboa, donde murió en 1971.



POEMA PARA UMA HERA

o cansaço é um combate ao longo do mar
a caminho da destruição
com o cérebro desfeito em algas
alimento dos peixes
a espuma amarelada escorre da ponta dos dedos
num alquímico gesto sábio

meu pai é o pássaro cavernícola
cujo olhar tem o sentido das bússolas subterrâneas
e minha mãe cravejada de diamantes
ali jaz candura
tão inútil como un jornal diário
definitiva e absurda como um crustáceo oco

o universo percorre o périplo do meu corpo decapitado
tal um rio onde crescem árvores
e o amor povoa de círculos o ar
em homenagem ao sacrifício

transporto o sorriso dos monumentos
que deslizam a sua solidão
gastando a iluminação das cidades
indiferentes e nobres
procriando a nostalgia dos homens

o culto do teu nome é a palavra
insubstituível instrumento de morte para o amor
na projecção incendiária da vida sem porquê

movo-te entre o turismo débil desta gente
em espiral ao voo libertino dos fumos
no topo das chaminés de tijolo
dos fornos grandes

e porque existo nas aves transeuntes das praças públicas
nos animais enjaulados e cadentes
o meu gesto é auténtico com pedra
ilusão e erva


POEMA PARA UNA HIEDRA

el cansancio es un combate a lo largo del mar
a camino de la destrucción
con el cerebro deshecho en algas
alimento de los peces
la espuma amarillenta se escurre por la punta de los dedos
en un alquímico gesto sabio


mi padre es el pájaro cavernícola
cuya mirada tiene el sentido de las brújulas subterráneas
y mi madre engastada de diamantes
allí yace un candor
tan inútil con un periódico diario
definitivo y absurdo como un crustáceo hueco


el universo recorre el periplo de mi cuerpo decapitado
como un río donde crecen árboles
y el amor puebla de círculos el aire
en homenaje al sacrificio


transporto la sonrisa de los monumentos
que deslizan su soledad
gastando la iluminación de las ciudades
indiferentes y nobles
procreando la nostalgia de los hombres


el culto de tu nombre es la palabra
insustituible instrumento de muerte para el amor
en la proyección incendiaria de la vida sin porqué


me muevo entre el turismo débil de esta gente
en espiral al vuelo libertino de los humos
en la cima de las chimeneas de ladrillo
de los hornos grandes

y porque existo en las aves transeúntes de las plazas públicas
en los animales enjaulados y cadentes
mi gesto es auténtico con piedra
ilusión y hierba











Comentarios

Entradas populares de este blog

FÉLIX FERNÁNDEZ, traducido del guaraní por Susy Delgado

Félix Fernández nació en Itauguá (Paraguay) en 1898 y murió en Asunción en 1984. ÑANE ARAMBOHA   Hyakuã vevúimi pacholi apytépe, nde rapykuerépe ñane aramboha, ñande ropevýro jajura haguépe, jaikove aja jajoahy haguã.   Ne akã rendaguépe oiméva ak õ i, jeruti rupáicha ipyko’ ěmi, pyharevovénte váicha che renoi, ha ajapajerei che año pete ĩ .   Hembe' ŷ  jegua iñencaje ju, mbytépe nde réra che réra rovái, ne rembiapokue Ana de Jesús, ãga ipore' ŷ ndaroviavaerãi.    Ha'émi ohendu ja'erõ ojúpe, ñe' ě ombohorýva ñane korasõ, ha oime este dia ajuhu hykue, causa pyhare chembojahe'o.   Noñe'i rupí nte nomombe'úi, ndorovy'áiha pe nderehe' ŷ, ha ha'e oñandu ke che ndaikatúi pyhare ake che año tyre' ŷ .   Ku che moirühára ka'aru pyt ū nde rekoviahárõ kóinama opyta ne renõiuka ko Ana de Jesús nde rechaga'u ñane aramboha.     NUESTRA ALMOHADA   Con suave perfume a dulce pacholí, tus rastros quedaron en nuestra almohada, donde bordeand...

LOUIS GINSBERG, traducido del inglés por Jonio González

Louis Ginsberg nació en Newark (EE. UU.) en 1895 y murió en Paterson en 1976. SPRING ON THE AVENUE Again a sudden rumor comes along the avenue; the merry sparrows hear it there and twitter it is a true. The twitter all the secret out to every lad and lass- to all the people swarming by, that spring has come to pass. And yet, of all the teeming crowds, has anybody spied romance is tripping down the street with april at its side? PRIMAVERA EN LA AVENIDA De nuevo un súbito rumor baja por la avenida; los alegres gorriones lo oyen y gorjean que es verdad. El gorjeo revela todo el secreto a cada muchacho y cada muchacha- a toda la gente que pulula por allí, que la primavera se ha hecho realidad. Y sin embargo, en la bulliciosa multitud, ¿alguien ha advertido Qu e el romance va por la calle con abril a su lado?

PRISCILA UPPAR, traducida del inglés por Jonio González

Priscila Uppar nació en Ottawa (Canadá) en 1974 y murió en Toronto en 2018. SORRY, I FORGOT TO CLEAN UP AFTER MYSELF Sorry, Sirs and Madams, I forgot to clean up after myself after the unfortunate incidents of the previous century. How embarrassing; my apologies. I wouldn’t advise you to stroll around here without safety goggles, and I must insist that you enter at your own risk. You may, however, leave your umbrella at the door. Just keep your ticket. We expected, of course, to have this all cleared away by the time you arrived. The goal was to present you with blue and green screens, whitewashed counters. Unforeseen expenses. Red tape. So hard to find good help these days. But, alas, excuses. Perhaps you will appreciate the difficulties I’ve faced in providing you a clean slate. If you step into a hole, Sirs and Madams, accept the loss of a shoe or two. Stay the course. Progress is the mother of invention. Here: take my hand. Yes, that’s right. You can return it on the way back. DISC...