Ir al contenido principal

Entradas

Mostrando las entradas etiquetadas como GRAMCKO Ida

IDA GRAMCKO, traducida al polaco por Ada Trzeciakowska

Ida Gramcko nació en Puerto Cabello (Venezuela) en 1924 y murió en Caracas en 1994. SILENCIO   Silencio. Cirio. Cráneo sobre damasco rojo. Viento azotando el recinto callado, solo. Lluvia: estertor de diamante, metálico sollozo. Alguien: poeta melancólico extiende un pergamino amarillento, borroso. Cuando se inclina, lívido, bebiendo la fuente de la vida, sorbo a sorbo, su cabeza es un cuervo desmelenado y lóbrego.     CISZA   Cisza. Gromnica. Czaszka na czerwonym adamaszku. Wiatr smagający mur sadyby samotny, niemy.  Deszcz: diamentowy charkot, metaliczny szloch. Ktoś: poeta w melancholii rozpościera zatarty, żółtawy pergamin.  Gdy nachyla się, posiniały, łykając życiodajny trunek głowa jego niczym kruk nastroszony i ponury .