Alfonsina Storni nació en Capriasca, Ticino (Suiza) en 1892 y murió en Mar del Plata (Argentina) en 1938. VOY A DORMIR Dientes de flores, cofia de rocío, manos de hierbas, tú, nodriza fina, tenme prestas las sábanas terrosas y el edredón de musgos escardados. Voy a dormir, nodriza mía, acuéstame. Ponme una lámpara a la cabecera; una constelación, la que te guste; todas son buenas: bájala un poquito. Déjame sola: oyes romper los brotes… te acuna un pie celeste desde arriba y un pájaro te traza unos compases para que olvides… Gracias. Ah, un encargo: si él llama nuevamente por teléfono le dices que no insista, que he salido… ЩЕ СПЯ Зъби от цветя, коси - мрежичка от роса, ръце от билки, ти, дойко перфектна, приготви ми чаршафи землисти и юрган от изтръгнати мъхове. Ще спя, дойко моя, загърни ме гальовно. Постави полюлей над възглавето; съзвездие някое, което харесаш ти; чудесни са всички: само мъничко намали светлината. Остави ме сама: чуй как кълновете пропуква...
Grupo de traducción de poesía del español y al español creado y coordinado por CARLOS VITALE