Ir al contenido principal

WILLIAM STAFFORD, traducido del inglés por Pedro Sánchez Sanz

William Stafford nació en Hutchinson (Kansas, EE.UU.) en 1914 y murió en Lake Oswego (Oregon) en 1993.


TRAVELING THROUGHT THE DARK....

Traveling through the dark I found a deer
dead on the edge of the Wilson River road.
It is usually best to roll them into the canyon:
that road is narrow; to swerve might make more dead.

By glow of the tail-light I stumbled back of the car
and stood by the heap, a doe, a recent killing;
she had stiffened already, almost cold.
I dragged her off; she was large in the belly.

My fingers touching her side brought me the reason-
her side was warm; her fawn lay there waiting,
alive, still, never to be born.
Beside that mountain road I hesitated.

The car aimed ahead its lowered parking lights;
under the hood purred the steady engine.
I stood in the glare of the warm exhaust turning red;
around our group I could hear the wilderness listen.

I thought hard for us all -my only swerving-,
then pushed her over the edge into the river.


 

VIAJANDO EN LA OSCURIDAD...

 

Viajando en la oscuridad encontré un venado

muerto a la orilla del camino de Wilson River.

Lo mejor es hacerlos rodar hasta el cañón:

la carretera es estrecha; un volantazo podría causar más muertes.

 

Con el resplandor de las luces traseras, trastabillé detrás del coche

y me paré junto al bulto; una cierva, muerta hacia no mucho;

ya estaba rígida, casi fría.

La arrastré; tenía el vientre hinchado.

 

Al tocar su costado con mis dedos supe por qué,

su costado estaba tibio; su cervatillo seguía ahí esperando;

vivo, quieto, no iba a nacer.

Junto a ese camino de montaña, titubeé.

 

El auto apuntaba las luces de posición hacia delante;

bajo el capó ronroneaba constante el motor.

Me reflejaba de pie en el tubo de escape caliente, acalorado;

a nuestro alrededor podía oír a la naturaleza atenta.

 

Pensé mucho en todos nosotros, mi único volantazo;

después la empujé por el borde hacia el río.






Comentarios

Entradas populares de este blog

DANTE BERTINI, traducido al polaco por Ada Trzeciakowska

Dante Bertini nació en 1945 en Buenos Aires (Argentina), donde murió en 2025.                        MUDANZA                ¿qué más puedo decirte?                quisiera que estrenaras un rincón de mi cuerpo               aunque no hay nada nuevo en el hábito viejo              que es ahora mi cuerpo                ¿hay algo que seduzca tu paso hasta mi lecho?                podría alzar la voz                dotarla de algún énfasis                dar cualidad divina a lo apenas doméstico                prometer ...

XUAN BELLO, traducido del asturiano por Lourdes Álvarez

Xuan Bello nació en Paniceros (Asturias) en 1965 y murió en Oviedo en 2025. SINESTESIA Los neurofisiólogos afirmen que ye namás un enquívocu del cuerpu namoráu: vete equí mesmu, nesta cai nesta ciudá perdida, sentir el to cuerpu baxo la camisa del silenciu. Una simple confusión del cerebro que, con too, permitió a Herzog falar de la “verdá poética” y a Keats recordanos que la memoria esfrutaba del sentíu del tactu. Yer por eso que’l rellumu de lo real tresfórmase en verdá na alma y yo pùedo besate                                                (pongo tanta atención cuando te beso)                                ...

REGINA ULLMANN, traducido del alemán por Anna Rossell

Regina Ullmann nació en San Galo (Suiza) en 1884 y murió en Ebersberg (Alemania) en 1961. UND STIRBT... Und stirbt sie auch, so trifft dich kein Verschulden. Sie hat sich ihren Tod selbst wie ein Hemd gewoben und hat sich eng und hart hineingeschoben, die Formeln murmelnd, die diesen grauen Sinn nach innen wachsen machen und sie ganz umschließen. Daß nicht ein Baum und nicht ein Vogelsang und alle Süße, die in reifen Früchten geborgen ist, sie jemals mehr durchbricht. Sie stirbt so wie ein Stein in sandiger Ebene. Es wird ihn keiner finden, dies Stein zerteilt sich wieder in das Land. Und nur Jahrtausende noch, die verwandeln im Kreisen ihrer Erde, sagen riesig: lieben. Y SI TAMBIÉN  Y si también muere la culpa no te corresponde. Tejió su propia muerte, como si de una camisa se tratara, y en ella se enfundó musitando fórmulas que hacen crecer hacia dentro este sentido gris y lo envuelve. Y ni un árbol ni el trino de un pájaro ni to...