MARILUZ ESCRIBANO, traducida al polaco por Ada Trzeciakowska

Mariluz Escribano nació en 1935 en Granada, donde murió en 2019.


CANCIÓN DEL SILENCIO 

En las horas pisadas por las sombras
en un gesto final de despedida,
cuando es tarde y tardíamente escucho
esta niebla o canción que me regresa,
todos los muebles tienen
una poblada soledad de incierta
nostalgia telefónica.

Y los libros me miran
con sus ojos de octubre
y el cigarrillo clama
urgido desde el piano
con volutas que pasan
transitan, me construyen
la palabra de amor en que trabajo.

Sobre la mesa, intacta,
la violeta de un nombre
que desprende una página.

Yo ya sé que es domingo
y que la brisa tiene una luz convocada
que me recuerda el mar.
Pero deja que guarde entre mis manos
limosnas de silencio:
siempre dejan sus huellas
espacios de rocío en la mirada.

PIEŚŃ CISZY

W godzinach nawiedzanych przez cienie

w ostatecznym geście pożegnania,

gdy późno i poniewczasie wsłuchuję się w

tę mgłę czy pieśń powracającą do mnie,

wszystkie meble posiadają

zaludnioną samotność niepewnej

telefonicznej nostalgii.

Książki wpatrują się we mnie

swoimi październikowymi oczami

i papieros wzywa

pilnie znad pianina

smużkami dymu, które przechodzą

krążą, kreślą dla mnie

miłosne słowo, nad którym pracuję.

Na stole, nietknięty,

fiołek czyjegoś imienia

wydobywa się ze strony.

Tak, wiem, że to niedziela

i że bryza skupia sproszone światło,

które przypomina mi morze.

Ale pozwól, że w dłoniach zachowam

jałmużny milczenia:

zawsze zostawiają ślady

krainy rosy w spojrzeniu.