MARÍA BENEYTO, traducida al turco por Tolgay Hiçyılmaz

María Beneyto nació en 1925 en Valencia, donde murió en 2011.

TIERRA VIVA

Con gérmenes de vidas,
con residuos,
con fragmentos de muertes,
vivo.
He nacido de un día
en que el sol incendiaba
la clara primavera.
Con las lilas, las ramas,
con las tiernas
bestezuelas hinchadas de alegría.
De un calor y de un limo.
De un varón y una hembra.
Yo, súbita alimaña de la luz.
Yo, súbito pedazo de la tierra.
(Tierra mágica, tierra interminable,
tierra de signos, honda.
Tierra nueva.)
Mixta yo de raíces
y de voces aéreas,
y de resurrecciones,
y de fieras, remotas
inocencias telúricas...
Me afirmo vertical
en el aire purísimo,
compacta tolvanera
de la tierra más áspera,
hoy que trae la lluvia
sus ángeles disueltos
para podar extensas llamaradas.
Yo soy del fresco mundo
recién creado, tierra.
Tierra con gozo y con orgullo.
Viva. 

YAŞAYAN TOPRAK                

Hayatın tohumlarıyla,

kalıntılarıyla, tortularıyla,

yaşıyorum

cesetlerin parçalarıyla.

Doğmuşum günlerden bir gün

güneşin tutuşturulduğu

berrak ve aydınlık baharda.

Leylaklarla, dallarla,

körpelikle, yumuşaklıkla,

küçük canavarların

neşeyle kabarmış yanağında.

Hararetle ve balçıktan

Bir erkekten ve bir dişiden.

Ben, davetsiz ışık, o baş belası.

Ben, umulmadık toprak kırıntısı.

(Sihirli bir yer, bitmez tükenmez toprak,

alametler ülkesi, mancınık.

Yeni dünya.)

Doladı beni köklerine

gökyüzünün sedası,

ve yeniden dirilişlerin,

vahşi hayvanların, uzaklar ve ıssızların

yeryüzüne özgü masumiyeti…

Haykırıyorum

havanın düşey saflığında,

o zorlu toz şeytanı

daha serttir topraktan,

yağmur taşır bugün

ve getirir budamak için

meleklerin seyrelttiği

engin alevleri.

Ben serin dünyadanım

Toprağın yaratılış anında.

Yaşıyor toprak

coşkuyla ve gururla.