Ir al contenido principal

PASCUAL ANTONIO BEÑO, traducido al portugués por Manuel Neto dos Santos

Pascual Antonio Beño nació en Manzanares (Ciudad Real) en 1932 y murió en Sevilla en 2008.



DECADENCIA

 

Y al final, lo que siempre nos sucede,

el odio que irrumpe y nos desune,

la traición, el cansancio y ese tiempo,

ese maldito tiempo que nos borra.

 

Te alejas de mi vida, te destruyes.

Las dos rectas se alejan sin remedio,

esas que se cortaron en un punto

hoy se desunen hasta el infinito.

 

Y luce el mismo sol, los mismos niños

llenan de ruido el parque y la mañana.

Nada se pierde o muere. Nada ocurre,

aunque la angustia anide en cualquier parte

y se quiebre la vida y la esperanza.

 

Pero dichoso amor que así se muere,

de repente, dichoso, sin vivirlo:

amor de una estación o de unas horas,

que muere sin morir y no nos pudre.

Que peor es el otro permanente

que, en tedio continuo, nos destruye,

sin dejarnos la dicha del recuerdo

o la hermosa tristeza de los sueños.

 

 

DECADÊNCIA

 

E eis, afinal de contas, o que sempre nos acontece,

o ódio que irrompe e sempre nos desune,

a traição, o cansaço e esse tempo, 

esse tempo maldito que nos apaga.


Afastas-te da minha vida, destróis-te.

As rectas que sem volta a dar se distanciam, 

essas que se partiram num determinado ponto 

e que hoje até ao infinito se desatam.


E brilha o mesmíssimo sol, as mesmíssimas crianças 

inundando de alarido o parque  pela manhã. 

Nada se perde ou morre. Nada acontece, 

mesmo que a mágoa faça ninho em qualquer lado 

e se estilhacem a vida e a esperança.


Mas, ditoso amor que assim fenece,

num ápice ditoso sem vivê-lo:

 amor de uma estação ou de umas horas,

que morre sem morrer e apodrece.

É bem pior o outro, o que é constante,

que no tédio permanente nos desfaz,

sem abandonarmos a dita da lembrança.




 

 

 


Comentarios

Entradas populares de este blog

FÉLIX FERNÁNDEZ, traducido del guaraní por Susy Delgado

Félix Fernández nació en Itauguá (Paraguay) en 1898 y murió en Asunción en 1984. ÑANE ARAMBOHA   Hyakuã vevúimi pacholi apytépe, nde rapykuerépe ñane aramboha, ñande ropevýro jajura haguépe, jaikove aja jajoahy haguã.   Ne akã rendaguépe oiméva ak õ i, jeruti rupáicha ipyko’ ěmi, pyharevovénte váicha che renoi, ha ajapajerei che año pete ĩ .   Hembe' ŷ  jegua iñencaje ju, mbytépe nde réra che réra rovái, ne rembiapokue Ana de Jesús, ãga ipore' ŷ ndaroviavaerãi.    Ha'émi ohendu ja'erõ ojúpe, ñe' ě ombohorýva ñane korasõ, ha oime este dia ajuhu hykue, causa pyhare chembojahe'o.   Noñe'i rupí nte nomombe'úi, ndorovy'áiha pe nderehe' ŷ, ha ha'e oñandu ke che ndaikatúi pyhare ake che año tyre' ŷ .   Ku che moirühára ka'aru pyt ū nde rekoviahárõ kóinama opyta ne renõiuka ko Ana de Jesús nde rechaga'u ñane aramboha.     NUESTRA ALMOHADA   Con suave perfume a dulce pacholí, tus rastros quedaron en nuestra almohada, donde bordeand...

LOUIS GINSBERG, traducido del inglés por Jonio González

Louis Ginsberg nació en Newark (EE. UU.) en 1895 y murió en Paterson en 1976. SPRING ON THE AVENUE Again a sudden rumor comes along the avenue; the merry sparrows hear it there and twitter it is a true. The twitter all the secret out to every lad and lass- to all the people swarming by, that spring has come to pass. And yet, of all the teeming crowds, has anybody spied romance is tripping down the street with april at its side? PRIMAVERA EN LA AVENIDA De nuevo un súbito rumor baja por la avenida; los alegres gorriones lo oyen y gorjean que es verdad. El gorjeo revela todo el secreto a cada muchacho y cada muchacha- a toda la gente que pulula por allí, que la primavera se ha hecho realidad. Y sin embargo, en la bulliciosa multitud, ¿alguien ha advertido Qu e el romance va por la calle con abril a su lado?

FANNY HOWE, traducida del inglés por Jonio González

Fanny Howe nació en Búfalo (EE. UU.) en 1940 y murió en Cambridge en 2025. A THOUGHT   To return to infancy: to be without speech. The threshold between Eden and Heaven. Ground and cloud. Hollowed out, each image will lose its definition bit by bit. An infant in Purgatory still covers her head with swaddling Or is it the sunlight lying on the floor? We try to domesticate our spirits like children. We chase and chastise them until they change. We spend our lives trying to release them again .     UNA REFLEXIÓN   Regresar a la infancia: ser sin palabras. El umbral que separa Edén y cielo. Tierra y nube. Vaciada, cada imagen perderá su definición poco a poco Una niña en el Purgatorio aún cubre su cabeza con un paño ¿o es la luz del sol tendida en el suelo? Tratamos de domesticar nuestro espíritu como a un niño. Lo perseguimos y castigamos hasta que cambia. Nos pasamos la vida intentando liberarlo de nuevo.