Ir al contenido principal

NICOLÁS GUILLÉN, traducido al griego por Stella Panagopoulou

Nicolás Guillén nació en Camagüey (Cuba) en 1902 y murió en La Habana en 1989.



GUITARRA


A Francisco Guillén


Tendida en la madrugada,
la firme guitarra espera:
voz de profunda madera
desesperada.

Su clamorosa cintura,
en la que el pueblo suspira,
preñada de son, estira
la carne dura.

Arde la guitarra sola,
mientras la luna se acaba;
arde libre de su esclava
bata de cola.

Dejó al borracho en su coche,
dejó el cabaret sombrío,
donde se muere de frío,
noche tras noche,

y alzó la cabeza fina,
universal y cubana,
sin opio, ni mariguana,
ni cocaína.

¡Venga la guitarra vieja,
nueva otra vez al castigo
con que la espera el amigo,
que no la deja!

Alta siempre, no caída,
traiga su risa y su llanto,
clave las uñas de amianto
sobre la vida.

Cógela tú, guitarrero,
límpiale de alcol la boca,
y en esa guitarra, toca
tu son entero.

El son del querer maduro,
tu son entero;
el del abierto futuro,
tu son entero;
el del pie por sobre el muro,
tu son entero…

Cógela tú, guitarrero,
límpiale de alcol la boca,
y en esa guitarra, toca
tu son entero.


ΚΙΘΑΡΑ

Στον Φραγκίσκο Γκιγέν

Ξαπλωτή μέσα στο χάραμα
ακλόνητη η κιθάρα περιμένει,
ξύλινη φωνή βαθιά
δυστυχισμένη.

Η δελεαστική της μέση,
εντός της ο λαός αναστενάζει,
κυοφορούσα μουσική,τεντώνει
την σκληρή της σάρκα.

Φλέγεται η κιθάρα μόνη,
καθώς το φεγγάρι χάνεται,
φλέγεται απελευθερωμένη
απ'το μακρύ της φόρεμα με βολάν και ουρά.

Άφησε τον μεθυσμένο στο αμάξι του,
άφησε το σκοτεινό καμπαρέ,
όπου πεθαίνει απ'το κρύο,
τη μια νύχτα πίσω απ' την άλλη,

και σήκωσε την διορατική ματιά,
παγκόσμια και κουβανή,
χωρίς όπιο,χωρίς μαριχουάνα,
χωρίς κοκαίνη.

Αφήστε την παλιά κιθάρα,
γι’άλλη μια φορά να τιμωρήσει
τον φίλο που την περιμένει
και που δεν την εγκαταλείπει!

Αγέρωχη πάντα,ποτέ σκυφτή
να φέρνει το γέλιο της και το κλάμα της,
να μπήγει τα νύχια από αμίαντο
στην ίδια την ζωή.

Κράτησέ την εσύ,κιθαρίστα,
καθάρισε από το αλκοόλ το στόμα σου,
και μ'αυτή την κιθάρα,παίξε
ολόκληρο το τραγούδι σου.

Το τραγούδι της ώριμης αγάπης,
ολόκληρο το τραγούδι σου,
αυτό για ένα ανοιχτό μέλλον,
ολόκληρο το τραγούδι σου,
αυτό για το πόδι πάνω από τον τοίχο,
ολόκληρο το τραγούδι σου.

Κράτησέ την  εσύ,κιθαρίστα,
καθάρισε απ'το αλκοόλ το στόμα σου,
και μ'αυτή την κιθάρα,παίξε
ολόκληρο το τραγούδι σου.





Comentarios

Entradas populares de este blog

DANTE BERTINI, traducido al polaco por Ada Trzeciakowska

Dante Bertini nació en 1945 en Buenos Aires (Argentina), donde murió en 2025.                        MUDANZA                ¿qué más puedo decirte?                quisiera que estrenaras un rincón de mi cuerpo               aunque no hay nada nuevo en el hábito viejo              que es ahora mi cuerpo                ¿hay algo que seduzca tu paso hasta mi lecho?                podría alzar la voz                dotarla de algún énfasis                dar cualidad divina a lo apenas doméstico                prometer ...

XUAN BELLO, traducido del asturiano por Lourdes Álvarez

Xuan Bello nació en Paniceros (Asturias) en 1965 y murió en Oviedo en 2025. SINESTESIA Los neurofisiólogos afirmen que ye namás un enquívocu del cuerpu namoráu: vete equí mesmu, nesta cai nesta ciudá perdida, sentir el to cuerpu baxo la camisa del silenciu. Una simple confusión del cerebro que, con too, permitió a Herzog falar de la “verdá poética” y a Keats recordanos que la memoria esfrutaba del sentíu del tactu. Yer por eso que’l rellumu de lo real tresfórmase en verdá na alma y yo pùedo besate                                                (pongo tanta atención cuando te beso)                                ...

REGINA ULLMANN, traducido del alemán por Anna Rossell

Regina Ullmann nació en San Galo (Suiza) en 1884 y murió en Ebersberg (Alemania) en 1961. UND STIRBT... Und stirbt sie auch, so trifft dich kein Verschulden. Sie hat sich ihren Tod selbst wie ein Hemd gewoben und hat sich eng und hart hineingeschoben, die Formeln murmelnd, die diesen grauen Sinn nach innen wachsen machen und sie ganz umschließen. Daß nicht ein Baum und nicht ein Vogelsang und alle Süße, die in reifen Früchten geborgen ist, sie jemals mehr durchbricht. Sie stirbt so wie ein Stein in sandiger Ebene. Es wird ihn keiner finden, dies Stein zerteilt sich wieder in das Land. Und nur Jahrtausende noch, die verwandeln im Kreisen ihrer Erde, sagen riesig: lieben. Y SI TAMBIÉN  Y si también muere la culpa no te corresponde. Tejió su propia muerte, como si de una camisa se tratara, y en ella se enfundó musitando fórmulas que hacen crecer hacia dentro este sentido gris y lo envuelve. Y ni un árbol ni el trino de un pájaro ni to...