Ir al contenido principal

CARLOS MARTÍNEZ RENTERÍA, traducido al griego por Stella Panagopoulou

Carlos Martínez Rentería nació en 1962 en Ciudad de México (México), donde murió en 2022.



SIEMPRE ESTAMOS EN EL TIEMPO


Todos jugamos el juego del tiempo
El tiempo de vida o de muerte

El tiempo de llorar o reír

Alargamos las horas para ser felices
Queremos que ya se acabe el sufrir
Aprendemos tarde que para vivir morimos

Hay
Que
Matar
Al tiempo

Un instante es todo en la vida
Un segundo nos salva de morir
Un segundo es el amor

En estos tiempos todo es más lento
Eso decimos
Se mueve igual que antes
que lejos se quedó el antes

Mucho antes que los sucios políticos
Que los reveladores filósofos
que los iluminados artistas
Que los salvajes amantes

Nos morimos y ya

Pero el tiempo existe
A veces, una mirada, un beso, una caricia,
Una idea, una emoción, rompen la inercia.

El tiempo también se rompe y se pone a reír o llorar.



ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Όλοι παίζουμε του χρόνου το παιχνίδι 
Τον χρόνο της ζωής ή του θανάτου 

Τον χρόνο του κλάματος ή του γέλιου

Επιμηκύνουμε τις ώρες για να είμαστε ευτυχισμένοι 
Θέλουμε πλέον ο πόνος να τελειώνει 
Μαθαίνουμε αργά πως για να ζήσουμε πεθαίνουμε

Πρέπει 
Να
Σκοτώσουμε 
Τον χρόνο 

Μια στιγμή είναι τα πάντα στη ζωή 
Ένα λεπτό μας σώζει από τον θάνατο 
Ένα λεπτό είναι η αγάπη

Σ'αυτούς τους καιρούς όλα πάνε πιό αργά 
Αυτό λέμε 
Προχωρούν όπως πριν 
 μα έμεινε μακριά το πριν 

Πολύ πριν από τους βρώμικους πολιτικούς 
Τους αποκαλυπτικούς φιλοσόφους 
Τους φωτισμένους καλλιτέχνες 
Τους άγριους εραστές 

Πεθαίνουμε και τέλος

Αλλά ο χρόνος υπάρχει 
Κάποιες φορές,μια ματιά,ένα φιλί ,ένα χάδι,
Μια ιδέα,μια συγκίνηση,σταματούν την αδράνεια.

Ο χρόνος επίσης σταματά και αρχίζει να γελά ή να κλαίει.









Comentarios

Entradas populares de este blog

DANTE BERTINI, traducido al polaco por Ada Trzeciakowska

Dante Bertini nació en 1945 en Buenos Aires (Argentina), donde murió en 2025.                        MUDANZA                ¿qué más puedo decirte?                quisiera que estrenaras un rincón de mi cuerpo               aunque no hay nada nuevo en el hábito viejo              que es ahora mi cuerpo                ¿hay algo que seduzca tu paso hasta mi lecho?                podría alzar la voz                dotarla de algún énfasis                dar cualidad divina a lo apenas doméstico                prometer ...

XUAN BELLO, traducido del asturiano por Lourdes Álvarez

Xuan Bello nació en Paniceros (Asturias) en 1965 y murió en Oviedo en 2025. SINESTESIA Los neurofisiólogos afirmen que ye namás un enquívocu del cuerpu namoráu: vete equí mesmu, nesta cai nesta ciudá perdida, sentir el to cuerpu baxo la camisa del silenciu. Una simple confusión del cerebro que, con too, permitió a Herzog falar de la “verdá poética” y a Keats recordanos que la memoria esfrutaba del sentíu del tactu. Yer por eso que’l rellumu de lo real tresfórmase en verdá na alma y yo pùedo besate                                                (pongo tanta atención cuando te beso)                                ...

JUAN ALCAIDE, traducido al farsi por Fariba Goorgin

Juan Alcaide nació en 1907 en Valdepeñas (Ciudad Real), donde murió en 1951. TIERRA DE NADIE Zambullido en la fresca serpentina de la trinchera en soledad, me leo. ¿En dónde están las balas esta tarde? ¿En dónde el enemigo? ¿En dónde el ansia? Me asomo. No hay temor. Pica el saludo que congestiona un campo de amapolas. Poso el alma en la tierra que separa -tigre en terrible siesta- los dos frentes. ¡Esa tierra! ¡Ese pulso! ¡Ese silencio! ¡Ese tigre dormido entre dos campos!. ¿Quién eres, corazón?                                 (Tierra de nadie. Tierra entre dos trincheras enemigas).