Ir al contenido principal

JUAN OCTAVIO PRENZ, traducido al polaco por Ada Trzeciakowska

Juan Octavio Prenz nació en La Plata (Argentina) en 1932 y murió en Trieste (Italia) en 2019.



MARIPOSA DE NOCHE

La miro girar solitaria y alocada en torno
a mi lámpara
me distrae y me impide tomar la pluma

Hoy ha nacido y hoy morirá
ajena a cuanto me sucede

Soy el único testigo de su vida

Cada tanto hace una pausa como si quisiera
posarse sobre mis papeles
pero desconfía
Tengo medios eficaces para abreviar
su última jornada

Nada y todo nos une en esta triste noche mía

Renuncio a la pluma para contarle cuanto
contaría en el poema
pero ella no se distrae y sigue girando
ajena y alegre

en esta única noche suya en que estoy solo
y quisiera girar en torno a mi lámpara. 



NOCNY MOTYL

 

Patrzę, jak samotny, oszalały krąży
wokół mojej lampy
rozprasza mnie i nie pozwala wziąć pióra

 

Urodził się dziś i dziś umrze
obojętny na to, co mnie dotyka

 

Jestem jedynym świadkiem jego życia

 

Co jakiś czas przystaje, jakby chciał
przysiąść na moich papierach
lecz nie ufa
Mam środki skuteczne, by skrócić
jego ostatni dzień

 

Wszystko i nic wiąże nas w tę moją smutną noc

 

Odkładam pióro, by opisać mu wszystko
co opisałbym w wierszu
lecz on się nie rozprasza i krąży nadal
obojętny i radosny

 

w tę jedyną jego noc, gdy jestem sam
i sam chciałbym krążyć wokół lampy.








Comentarios

Entradas populares de este blog

FÉLIX FERNÁNDEZ, traducido del guaraní por Susy Delgado

Félix Fernández nació en Itauguá (Paraguay) en 1898 y murió en Asunción en 1984. ÑANE ARAMBOHA   Hyakuã vevúimi pacholi apytépe, nde rapykuerépe ñane aramboha, ñande ropevýro jajura haguépe, jaikove aja jajoahy haguã.   Ne akã rendaguépe oiméva ak õ i, jeruti rupáicha ipyko’ ěmi, pyharevovénte váicha che renoi, ha ajapajerei che año pete ĩ .   Hembe' ŷ  jegua iñencaje ju, mbytépe nde réra che réra rovái, ne rembiapokue Ana de Jesús, ãga ipore' ŷ ndaroviavaerãi.    Ha'émi ohendu ja'erõ ojúpe, ñe' ě ombohorýva ñane korasõ, ha oime este dia ajuhu hykue, causa pyhare chembojahe'o.   Noñe'i rupí nte nomombe'úi, ndorovy'áiha pe nderehe' ŷ, ha ha'e oñandu ke che ndaikatúi pyhare ake che año tyre' ŷ .   Ku che moirühára ka'aru pyt ū nde rekoviahárõ kóinama opyta ne renõiuka ko Ana de Jesús nde rechaga'u ñane aramboha.     NUESTRA ALMOHADA   Con suave perfume a dulce pacholí, tus rastros quedaron en nuestra almohada, donde bordeand...

LOUIS GINSBERG, traducido del inglés por Jonio González

Louis Ginsberg nació en Newark (EE. UU.) en 1895 y murió en Paterson en 1976. SPRING ON THE AVENUE Again a sudden rumor comes along the avenue; the merry sparrows hear it there and twitter it is a true. The twitter all the secret out to every lad and lass- to all the people swarming by, that spring has come to pass. And yet, of all the teeming crowds, has anybody spied romance is tripping down the street with april at its side? PRIMAVERA EN LA AVENIDA De nuevo un súbito rumor baja por la avenida; los alegres gorriones lo oyen y gorjean que es verdad. El gorjeo revela todo el secreto a cada muchacho y cada muchacha- a toda la gente que pulula por allí, que la primavera se ha hecho realidad. Y sin embargo, en la bulliciosa multitud, ¿alguien ha advertido Qu e el romance va por la calle con abril a su lado?

FANNY HOWE, traducida del inglés por Jonio González

Fanny Howe nació en Búfalo (EE. UU.) en 1940 y murió en Cambridge en 2025. A THOUGHT   To return to infancy: to be without speech. The threshold between Eden and Heaven. Ground and cloud. Hollowed out, each image will lose its definition bit by bit. An infant in Purgatory still covers her head with swaddling Or is it the sunlight lying on the floor? We try to domesticate our spirits like children. We chase and chastise them until they change. We spend our lives trying to release them again .     UNA REFLEXIÓN   Regresar a la infancia: ser sin palabras. El umbral que separa Edén y cielo. Tierra y nube. Vaciada, cada imagen perderá su definición poco a poco Una niña en el Purgatorio aún cubre su cabeza con un paño ¿o es la luz del sol tendida en el suelo? Tratamos de domesticar nuestro espíritu como a un niño. Lo perseguimos y castigamos hasta que cambia. Nos pasamos la vida intentando liberarlo de nuevo.