Ir al contenido principal

ENRIQUE BADOSA, traducido al polaco por Željka Lovrenčić

Enrique Badosa nació en 1927 en Barcelona, donde murió en 2021.



ES HORA YA DE HABLAR…

 

Es hora ya de hablar. En esta puerta

el día terminó. Ven y reposa

junto a la luz de nuestras noches blancas,

la luz de estar a solas.

Ya todo es del amor, y velaremos

en las palabras tenues,

pues de nuevo sucede que la noche

deja de ser oscura en nuestras horas.

Agua fresca en tu voz, yo que la bebo,

tú cercana, tan cierta,

dormir y despertarnos poco a poco

en palabras de amor madrugadoras.

La luz de cuanto hablamos, fue dejando

un horizonte azul en la pared…

¡El día una vez más, y ven conmigo

a dar un nombre nuevo a cada cosa!

 

 

 

VEĆ VRIJEME ZA GOVOR...

 

Već je vrijeme za govor. Na ovim je vratima

dan završio. Dođi i odmaraj se

uz svjetlost naših bijelih noći,

uz svjetlost bivanja samih.

Već je sve puno ljubavi i bdjet ćemo

u profinjenim riječima

jer ponovno se događa da noć

u našim satima prestaje biti mračna.

Svježa voda u tvome glasu, ja je pijem;

ti si bliska, tako izvjesna.

Spavanje. I, malo pomalo, probudit ćemo se

u ranoranilačkim ljubavnim riječima.

Svjetlost o kojoj smo govorili ostavljala je

plavo obzorje na zidu…

Još jednom dan! Dođi sa mnom i

svakoj stvari daj novo ime!








Comentarios

Entradas populares de este blog

FÉLIX FERNÁNDEZ, traducido del guaraní por Susy Delgado

Félix Fernández nació en Itauguá (Paraguay) en 1898 y murió en Asunción en 1984. ÑANE ARAMBOHA   Hyakuã vevúimi pacholi apytépe, nde rapykuerépe ñane aramboha, ñande ropevýro jajura haguépe, jaikove aja jajoahy haguã.   Ne akã rendaguépe oiméva ak õ i, jeruti rupáicha ipyko’ ěmi, pyharevovénte váicha che renoi, ha ajapajerei che año pete ĩ .   Hembe' ŷ  jegua iñencaje ju, mbytépe nde réra che réra rovái, ne rembiapokue Ana de Jesús, ãga ipore' ŷ ndaroviavaerãi.    Ha'émi ohendu ja'erõ ojúpe, ñe' ě ombohorýva ñane korasõ, ha oime este dia ajuhu hykue, causa pyhare chembojahe'o.   Noñe'i rupí nte nomombe'úi, ndorovy'áiha pe nderehe' ŷ, ha ha'e oñandu ke che ndaikatúi pyhare ake che año tyre' ŷ .   Ku che moirühára ka'aru pyt ū nde rekoviahárõ kóinama opyta ne renõiuka ko Ana de Jesús nde rechaga'u ñane aramboha.     NUESTRA ALMOHADA   Con suave perfume a dulce pacholí, tus rastros quedaron en nuestra almohada, donde bordeand...

LOUIS GINSBERG, traducido del inglés por Jonio González

Louis Ginsberg nació en Newark (EE. UU.) en 1895 y murió en Paterson en 1976. SPRING ON THE AVENUE Again a sudden rumor comes along the avenue; the merry sparrows hear it there and twitter it is a true. The twitter all the secret out to every lad and lass- to all the people swarming by, that spring has come to pass. And yet, of all the teeming crowds, has anybody spied romance is tripping down the street with april at its side? PRIMAVERA EN LA AVENIDA De nuevo un súbito rumor baja por la avenida; los alegres gorriones lo oyen y gorjean que es verdad. El gorjeo revela todo el secreto a cada muchacho y cada muchacha- a toda la gente que pulula por allí, que la primavera se ha hecho realidad. Y sin embargo, en la bulliciosa multitud, ¿alguien ha advertido Qu e el romance va por la calle con abril a su lado?

FANNY HOWE, traducida del inglés por Jonio González

Fanny Howe nació en Búfalo (EE. UU.) en 1940 y murió en Cambridge en 2025. A THOUGHT   To return to infancy: to be without speech. The threshold between Eden and Heaven. Ground and cloud. Hollowed out, each image will lose its definition bit by bit. An infant in Purgatory still covers her head with swaddling Or is it the sunlight lying on the floor? We try to domesticate our spirits like children. We chase and chastise them until they change. We spend our lives trying to release them again .     UNA REFLEXIÓN   Regresar a la infancia: ser sin palabras. El umbral que separa Edén y cielo. Tierra y nube. Vaciada, cada imagen perderá su definición poco a poco Una niña en el Purgatorio aún cubre su cabeza con un paño ¿o es la luz del sol tendida en el suelo? Tratamos de domesticar nuestro espíritu como a un niño. Lo perseguimos y castigamos hasta que cambia. Nos pasamos la vida intentando liberarlo de nuevo.