Ir al contenido principal

CONSTANTINO CABAL, traducido del asturiano por Lourdes Álvarez

Constantino Cabal nació en 1877 en Oviedo, donde murió en 1967.



EL CANTU DE LA SERENA


Oyo ─de xemes en cuando─

un cantu que vien del mar,

y que se me va enriedando

como si fós un collar.

Son palabrines laínes

pa mín tán vacíes de sen;

yo non sei sos palabrines,

pero entiéndolu per-bien..!

─Ye la serena…! La xente

cuerri a cuntámelo ansí:

─Ye la serena, empaciente,

Que tá llamándote a tí…!

Ay, fuxe, que la serena

callará si non te ve…!

 

Y yo vo pacia l’arena,

que m’emburria non sei qué…!

La xente roña mentantu

so avisu d’esmolición:

─Miá que isi cantu ye cantu

que esmorez el corazón…!

Dientro d’elli, faise pena,

faise fuebu, faise agrín…─

            Y yo llamo a la serena,

que non s’alonxe de mín.

Ay, tou ye en vanu…! Ye en vanu

que se me acamente bien;

yo sei que el cantu tiranu

faráse morte también…!

Y entro ’na mar con profía

y en sin amirar p’atrás,

porque val muncho la vía,

pero isi cantu val más…!


 

EL CANTO DE LA SIRENA


Oigo ─de vez en cuando─

una canción que viene del mar,

y que se me va enredando

como si fuese un collar.

Son palabras ladinas

para mí sin sentido;

¡yo no sé sus palabras,

pero la entiendo muy bien...!

─¡Es la sirena…! La gente

corre a contármelo así:

─¡Es la sirena, impaciente,

que te está llamando a ti…!

¡Ay, huye que la sirena

callará si no te ve…!

 

¡Y yo voy hacia la arena,

que me empuja no sé qué…!

La gente mientras susurra

su aviso de preocupación:

─¡Mirad que esa canción es canción

que desmaya el corazón…!

Dentro de él, se hace pena,

se hace fuego, se hace acidez…─

            Y yo llamo a la sirena

que no se aleje de mí.

¡Ay, todo es en vano…! Es en vano

que se me advierta bien;

¡yo sé que la canción tirana

se hará muerte también…!

¡Y entro en la mar con terquedad

y sin mirar atrás,

porque vale mucho la vida,

pero esa canción vale más…!





Comentarios

Entradas populares de este blog

DANTE BERTINI, traducido al polaco por Ada Trzeciakowska

Dante Bertini nació en 1945 en Buenos Aires (Argentina), donde murió en 2025.                        MUDANZA                ¿qué más puedo decirte?                quisiera que estrenaras un rincón de mi cuerpo               aunque no hay nada nuevo en el hábito viejo              que es ahora mi cuerpo                ¿hay algo que seduzca tu paso hasta mi lecho?                podría alzar la voz                dotarla de algún énfasis                dar cualidad divina a lo apenas doméstico                prometer ...

REGINA ULLMANN, traducido del alemán por Anna Rossell

Regina Ullmann nació en San Galo (Suiza) en 1884 y murió en Ebersberg (Alemania) en 1961. UND STIRBT... Und stirbt sie auch, so trifft dich kein Verschulden. Sie hat sich ihren Tod selbst wie ein Hemd gewoben und hat sich eng und hart hineingeschoben, die Formeln murmelnd, die diesen grauen Sinn nach innen wachsen machen und sie ganz umschließen. Daß nicht ein Baum und nicht ein Vogelsang und alle Süße, die in reifen Früchten geborgen ist, sie jemals mehr durchbricht. Sie stirbt so wie ein Stein in sandiger Ebene. Es wird ihn keiner finden, dies Stein zerteilt sich wieder in das Land. Und nur Jahrtausende noch, die verwandeln im Kreisen ihrer Erde, sagen riesig: lieben. Y SI TAMBIÉN  Y si también muere la culpa no te corresponde. Tejió su propia muerte, como si de una camisa se tratara, y en ella se enfundó musitando fórmulas que hacen crecer hacia dentro este sentido gris y lo envuelve. Y ni un árbol ni el trino de un pájaro ni to...

FANNY HOWE, traducida del inglés por Jonio González

Fanny Howe nació en Búfalo (EE. UU.) en 1940 y murió en Cambridge en 2025. A THOUGHT   To return to infancy: to be without speech. The threshold between Eden and Heaven. Ground and cloud. Hollowed out, each image will lose its definition bit by bit. An infant in Purgatory still covers her head with swaddling Or is it the sunlight lying on the floor? We try to domesticate our spirits like children. We chase and chastise them until they change. We spend our lives trying to release them again .     UNA REFLEXIÓN   Regresar a la infancia: ser sin palabras. El umbral que separa Edén y cielo. Tierra y nube. Vaciada, cada imagen perderá su definición poco a poco Una niña en el Purgatorio aún cubre su cabeza con un paño ¿o es la luz del sol tendida en el suelo? Tratamos de domesticar nuestro espíritu como a un niño. Lo perseguimos y castigamos hasta que cambia. Nos pasamos la vida intentando liberarlo de nuevo.