ROSENDO TELLO, traducido al griego por Stella Panagopoulou

Rosendo Tello en Letux (Zaragoza) en 1931 y murió en Zaragoza en 2024.

JAMÁS SABRÉ POR DÓNDE SE VA...

 

Jamás sabré por dónde se va hacia aquel lugar.

¿Por arriba, donde el arroyo rompe sus collares de perlas?

¿Por abajo, donde el cielo se pliega como un traje arrugado?

Toda la vida en vela, esperando llegar

un poco más allá, donde los corzos saltan

sobre las rocas negras, verdes, resplandecientes;

un poco más acá de donde silba el zumbido

de tardías estrellas por las planas del alba.

Pasan lentos los bueyes en la noche,

a la luz de la luna, a abrevar en la fuente;

suenan los batidores sus cuernos de marfil;

pájaros silenciosos cruzan las enramadas.

He perdido el sentido, me perdí en mis amores

y por el Norte bajan nubarrones plomizos.

¡Qué claquear de crótalos en las hondas barrancas!

Jamás sabré por dónde se va hacia aquel lugar.

 

 

ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΜΑΘΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΑΣ...

Ποτέ δε θα μάθω από πού πας προς εκείνο το μέρος.

Από τη μια μεριά πού σπάει το ποτάμι τα μαργαριταρένια του περιδέραια;

Από την άλλη μεριά πού αναδιπλώνεται ο ουρανός σαν τσαλακωμένο ρούχο;

Όλη μου τη ζωή άγρυπνος, περιμένοντας να φτάσω

λίγο πιο μακριά, εκεί όπου τα ζαρκάδια πηδούν

πάνω στα μαύρα βράχια, πράσινα, λαμπερά,

λίγο ακόμη πιο εκεί, όπου συρίζει η βουή

αργοτάξιδων αστεριών στα απέραντα της αυγής.

Προχωρούν βραδυκίνητα τα βόδια τη νύχτα,

στο φως του φεγγαριού, να ποτιστούν στη πηγή,

σημαίνουν οι θηρευτές τις ελεφάντινες σάλπιγγες

σιωπηρά πουλιά διασχίζουν τις συστάδες.

Έχω χάσει τα λογικά μου, χάθηκα μέσα στις αγάπες μου

και από το Βορρά κατεβαίνουν μολυβένια σύννεφα.

Τι κροταλισμός στα βαθιά γκρεμά!

Ποτέ δε θα μάθω από πού πας προς εκείνο το μέρος.