Ir al contenido principal

Entradas

MARÍA ELENA WALSH, traducida al inglés por Roger Swanzy

María Elena Walsh nació en Ramos Mejía (Buenos Aires) en 1930 y murió en Buenos Aires en 2011. ESENCIA   Nunca nombrarla, nunca. Ni callarla siquiera. Solamente crecer de sus raíces con asombrado llanto. Ser y morir tan solo para justificarla como naturaleza y sumisa costumbre.   Madurará con pausa y exactitud de necesaria estrella y solo incertidumbres me probarán su órbita, su doloroso amor, su cumplimiento. Será un desgarramiento elemental, constante. Desesperada espera – lo sé –  desesperada.   Y sin embargo, nada persistirá más cierto que su sabiduría, que sus sencillas fiestas. Como el rosal seguro de la rosa.   Y yo seré la sombra de su florecimiento, yo viviré acatando su voz y su silencio, en indefensa tierra, irrenunciablemente.     ESSENCE   Never say its name, never. Not even silence it. Just grow from its roots with astonished weeping. Be and die just ...

BIRGITTA TROTZIG, traducida del sueco por Ángela García

Birgitta Trotzig nació en Gotemburgo (Suecia) en 1929 y murió en Lund en 2011. jag ser... jag ser in i det gröna, yta i oändlighet, viskande oändlighet, viskningarnas kropp, tungor, det gröna är tungor och ögon, reflexer och rörlighet, fuktighet ljusgnistor – på vad sätt är jag skild från det, jag är inte skild från det, jag är till i ett öga, allt är speglingar och viskningar, ljus i en mörk spegel vandrar längre och längre in i den speglade skogen   contemplo...   contemplo lo verde, superficie en lo infinito, susurrante infinito, el cuerpo de los susurros, lenguas, lo verde lenguas y ojos, reflejos y movimiento, humedad, chispas de luz – de qué modo estoy separada de esto, no estoy separada de esto, existo ahí en un ojo, todo reflejos y susurros, luz en un espejo oscuro que camina más y más adentro en el bosque reflejado  

JOSÉ LUIS GIMÉNEZ FRONTÍN, traducido al inglés por Kymm Coveney

José Luis Giménez Frontín nació en 1943 en Barcelona, donde murió en 2008. LOS POEMAS Con la humildad creciente de estrellas que titilan en un helado albor ‒  ese frágil hilillo que aún me ata a la vida.     POEMS   With the growing humility of stars that twinkle in an icy break of dawn ‒ that thin fragile thread still tying me to life .

LOIS PEREIRO, traducido del gallego por Pura Salceda

Lois Pereiro nació en Monforte de Lemos (Lugo) en 1958 y murió en A Coruña en 1996. ACRÓSTICO   («Eu son a morte...», dixo Oppenheimer,  cando viu os efectos da bomba atómica que el contribuíra a crear. Lembrou a frase do Baghavad Gita: «Eu son a morte, a destructora de mundos». Isto é algo semellante.)     Somentes intentaba conseguir deixar na terra algo de min que me sobrevivise sabendo que debería ter sabido impedirme a min mesmo descubrir que só fun un interludio atroz entre dous muros de silencio só puiden evitar vivindo á sombra inocularlle para sempre a quen amaba doses letais do amor que envelenaba a súa alma cunha dor eterna sustituíndo o desexo polo exilio iniciei a viaxe sen retorno deixándome levar sen resistencia ó fondo dunha interna aniquilación chea de nostalxia . ACRÓSTICO     («Yo soy la muerte...», dijo Oppenheimer, cuando vio los efectos de la bomba atómica que él había contribuido a crear. Record...

HUGO GOLA, traducido al croata por Željka Lovrenčić

Hugo Gola nació en Pilar (Santa Fe, Argentina) en 1927 y murió en Santa Fe en 2015. Y ADEMÁS…   Y además mi corazón tiene la culpa porque nació tan tibio y sorprendido y yo también un poco y este cielo y estás mañanas libres y estas calles por donde el aire estalla y este gran infierno de los hombres tiene la culpa   Pero sobre todo mi corazón que no me deja mi corazón que me derrama y me pierde   La culpa es mía la traigo desde lejos pero qué puede hacer sino vivir así y andar a cada rato con un dolor y un sueño custodiándome   Qué puedo hacer si el corazón me vino enorme y tiembla por cada soplo liviano qué puedo hacer sino abrazarlo o cuanto más echarlo al aire       I OSIM TOGA...   I osim toga, moje je srce krivo jer se rodilo tako nježno i iznenađeno a ja gotovo isto tako  i ovo je nebo krivo i ove slobodne planine i ove ulice ...

HÉRIB CAMPOS CERVERA, traducido del guaraní por Susy Delgado

Hérib Campos Cervera nació en Asunción (Paraguay) en 1905 y murió en Buenos Aires (Argentina) en 1953. MANDU’A RORY Mandu’a rory ikusuguepáva nepore’ỹhápe ojopehague ñembyasy puku omanova’erã nde rerakuemi aropurahéivo ou che py’ápe ikatuve’ỹva ajahe’o’ỹre aromamdu’a. Che ruguy porãva ajuhúrõ máva nde réra oguerúva yvoty ryakuãicha chembopiro’ýva ne ãhonguemi rohuğuaitĩségui tape ipukuvéva ahenonde’áva ikatu hağuaicha cherenduse’ỹrõ añehenduka. Sapy’a ahechárõ ku karia’ykuéra nde rógape oúva romyengoviaséva ha nañanimáigui ajesaupimi tesarái maymárõ noğuahẽiva’ekue che róga rokẽme che vy’a apytépe he che ñembyasýpe ndémante reime. Yvága ni yvýpe nde jasy rendýpe ndaipóri omo’ãva ñasaindy porãicha pyhare ru’ãgui ñanderesape nde reikuaa’ỹre nde pypore ári ymáma aguatáva ikatuva’erãku oğuahẽ che ára ha rohupyty. Ha’éva chejupe, mborayhu paháipo ko hese añandúva ajeve ndaipóri pohã omongueráva ko mba’embyasy pyhare poty, Paraguái retã rehesapepáva chemomarandúna reguepotaitévo jap...

ELISEO DIEGO, traducido al búlgaro por Liliana Tabákova

Eliseo Diego nació en La Habana en 1920 y murió en Ciudad de México en 1994. QUIETUD Casi no roza la palabra siquiera el borde de la luz bajo la sombra de los mangos. Todo está inmóvil ahora, como a salvo del tiempo que se va -sesgado, a oscuras- por el secreto de tus venas. ПОКОЙ  Словото едва докосва крайчеца на светлината под сянката на мангото. Всичко   в този миг е спряло, сякаш защитено от времето, което отминава – подмолно, смътно– през тайнството на твоите вени .