Juan Octavio Prenz nació en La Plata (Argentina) en 1932 y murió en Trieste (Italia) en 2019. MARIPOSA DE NOCHE La miro girar solitaria y alocada en torno a mi lámpara me distrae y me impide tomar la pluma Hoy ha nacido y hoy morirá ajena a cuanto me sucede Soy el único testigo de su vida Cada tanto hace una pausa como si quisiera posarse sobre mis papeles pero desconfía Tengo medios eficaces para abreviar su última jornada Nada y todo nos une en esta triste noche mía Renuncio a la pluma para contarle cuanto contaría en el poema pero ella no se distrae y sigue girando ajena y alegre en esta única noche suya en que estoy solo y quisiera girar en torno a mi lámpara. NOCNY MOTYL Patrzę, jak samotny, oszalały krąży wokół mojej lampy rozprasza mnie i nie pozwala wziąć pióra Urodził się dziś i dziś umrze obojętny na to, co mnie dotyka Jestem jedynym świadkiem jego życia Co jakiś czas przystaje, jakby chciał przysiąść na moich papierach lecz nie ufa Mam środki...
Carlos Martínez Rentería nació en 1962 en Ciudad de México (México), donde murió en 2022. SIEMPRE ESTAMOS EN EL TIEMPO Todos jugamos el juego del tiempo El tiempo de vida o de muerte El tiempo de llorar o reír Alargamos las horas para ser felices Queremos que ya se acabe el sufrir Aprendemos tarde que para vivir morimos Hay Que Matar Al tiempo Un instante es todo en la vida Un segundo nos salva de morir Un segundo es el amor En estos tiempos todo es más lento Eso decimos Se mueve igual que antes que lejos se quedó el antes Mucho antes que los sucios políticos Que los reveladores filósofos que los iluminados artistas Que los salvajes amantes Nos morimos y ya Pero el tiempo existe A veces, una mirada, un beso, una caricia, Una idea, una emoción, rompen la inercia. El tiempo también se rompe y se pone a reír o llorar. ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ Όλοι παίζουμε του χρόνου το παιχνίδι Τον χρόνο της ζωής ή του θανάτου Τον χρόνο του κλάματος ή του γέλιου Επιμηκύνουμε τις ώρε...